Kullanıcı Oyu: 0 / 5

Yıldız etkin değilYıldız etkin değilYıldız etkin değilYıldız etkin değilYıldız etkin değil
 

20. YÜZYILDA TÜRK SAZ ŞİİRİ

ALİ İZZET ÖZKAN

Asıl adı Ali Özkan olup 1902’de Şarkışla’nın Üyük köyünde doğmuş, 10 Ekim 1981’de aynı yerde vefat etmiştir. Babası Musa Ağa, annesi Kamer’dir. Hapise girip çıkmaları ve sayısız evlilikleriyle tanınmıştır.

22 yaşından itibaren köy köy dolaşıp hayatım kazanmaya başlamıştır. 38 yaşında gittiği Ankara’da şiirleri Ülkü dergisinde yayımlanır. Köy Enstitülerinde saz öğretmenliği de yapmıştır.

1961 Türkiye İşçi Partisinin görüşlerini benimseyip bir Âşıklar Demeği kurar.

Alevî bir şair olduğu için belli çevrelerde büyük ilgi görmüştür. Basılı on kadar kitabından bazıları şunlardır: Bugünkü Anadolu Halk Şairi Ali İzzet (1942), Teller de Muradını Alsın (1958), Mühür Gözlüm (1967, 1969) vs.

 

GÜL YÜZLÜM

Gül yüzlü sevdiğim bostanım bağım 

Bir mektup yazayım ellerinize 

Merhamet sahibi azizim ağam 

Yüreğin acısın kullarınıza

 

Gül bağrıma çarpa çarpa ağlarım 

Boynun eğmiş iniliyor dağlarım 

Yas çekiyor mor sümbüllü bağlarım 

Mihrican dokundu güllerimize

 

Uçan kuştan haberini umarım 

Bir yel esse selâm geldi sanarım 

Kerem gibi ben de bir gün yanarım 

Ataşalarınıza küllerinize

 

Muhanet dost beni yaktın yandırdın 

Eşinden ayrılmış kuşa döndürdün 

Geleceğim deyi beni kandırdın 

Baka baka usandım yollarınıza

 

Zalim ölüm bu gün bizi yasıyor 

Amanımı mümkünümü kesiyor.

Vallahi Al’İzzet sana küsüyor 

Bir dahi basmayın illerinize

 

GÜZEL GELİN

Güzel gelin yüzüm aç ki yaz gelsin 

Şu bizim dağları kar yaraladı 

Gül açılıp bülbül ötecek zaman 

Bağımı bahçemi har yaraladı

 

Zavallı bülbülün belini büken 

Birisi uykudur birisi diken 

Bir güzel elinden öleyim derken 

Beni bir çirkince hor yaraladı

 

Çirkin ile cennet olsa kaçarım 

Güzelin elinden zehir içerim 

Kimi görsem dert kitabın açarım 

Beni de bir haksız tor yaraladı

 

Güzel seven netsin mülkü devleti 

Cehennemdir çirkinlerin sohbeti 

Ta can damarından Ali İzzet'i 

Bir pınar başında yâr yaraladı

 

KÖMÜR GÖZLÜM

Nedendir de kömür gözlüm nedendir 

Benim sabahaca uyumadığım 

Varmış yâd illerin koynuna girmiş 

Benim öpmelere kıyamadığım

 

Goncanın yaprağı gülün dökümü 

Esen ürüzgârdan alam kokunu 

Ben yalınız alamıyom uykumu 

Tatlı dillerine doyamadığım

 

Al'izzet'im gireceksin kanıma 

Nasıl girdin şu hoyratın koynuna 

Cellât m'oldun hançer çaldın boynuma 

O yârin benlerin sayamadığım

 

Üye Girişi