LİSEEDEBİYAT.COM

Edebiyatcıların Yeni Adresi

  • Yazı boyutunu yükselt
  • Varsayılan yazı boyutu
  • Yazı boyutunu düşür
ANA SAYFA > DİVAN EDEBİYATI > ŞİİRLER > TASAVVUF ŞİİRLERİ - YUNUS EMRE

TASAVVUF ŞİİRLERİ - YUNUS EMRE

E-posta Yazdır PDF
Kullanıcı Değerlendirmesi: / 47
ZayıfMükemmel 

AH NEFİS

Girdim Aşkın denizine bahrılayın yüzer oldum
Geştediben denizler Hızır'layın gezer oldum

Cemalini gördüm düşte çok aradım yazda kışta
Bulamadım dağda taşta denizleri süzer oldum

Sordum deniz malikine ırak değil salığına
Girdim gönül sınığına gönülleri düzer oldum

Viran gönlüm eyledim şar bunculayın şar nerde var
Haznesinden aldım gevher dükkân yüzün bozar oldum

Ben ol dükkân-dar kuluyum gevherler ile doluyum
Dost bağının bülbülüyüm budaktabın gül üzer oldum

Ol budakta biter iman iman bitse gider güman
Dün gün isim budur heman nefsime bir tatar oldum

Canım bu tene gireli nazarım yoktur altına
Düştüm ayaklar altına topraklayın tozar oldum

Tenim toprak tozar yolca nefsim iltir beni önce
Gördüm nefsin burcu yüce kazma aldım kazar oldum

Kaza kaza indim yere gördüm nefsin yüzü kara
Hümeti yok resul'lere bentlerini bozar oldum

Bu nefs ile dünya fani bu dünyaya gelen hanı
Aldattın ey dünya beni işlerinden bezer oldum

Yunus sordu girdi yola kamu gurbetleri bile
Kendi ciğerim kanıyla vasf-ı halim yazar oldum

YUNUS EMRE

AH ÖLÜM

Yalancı dünyaya konup göçenler
Ne söylerler ne bir haber verirler
Üzerinde türlü otlar bitenler
Ne söylerler ne bir haber verirler

Kiminin başında biter ağaçlar
Kiminin başında sararır otlar
Kimi masum kimi güzel yiğitler
Ne söylerler ne bir haber verirler

Toprağa gark olmuş nazik tenleri
Söylemeden kalmış tatlı dilleri
Gelin duadan unutman bunları
Ne söylerler ne bir haber verirler

Yunus derki gör takdirin işleri
Dökülmüştür kirpikleri kaşları
Başları ucunda hece taşları
Ne söylerler ne bir haber verirler

YUNUS EMRE

DOST

Kevser havuzuna dalanlar, ölmezden öndün ölenler
Nefsini düşman bilenler, konar tuba dallarına

Âlem düşman olur ise, beni dost'tan ırımaya
Dost kanda ise ben anda, düşmanlık arımaya

Dost ehli bizim ile hem, dost burdadır bize ne gam
Yüz bin cehd ederse düşman, dost mahfili duramaya

Düşman bana nide bile, işim gücün dost'tan yana
Dost makamı can içinde, düşman eli eremeye

Kime kim dost kapı aça, düşmanı elinden kaça
Yunus ağzı güher saça, değme arif değemeye.

YUNUS EMRE

Cumartesi, 03 Mart 2012 12:32 tarihinde güncellendi  
ANA SAYFA > DİVAN EDEBİYATI > ŞİİRLER > TASAVVUF ŞİİRLERİ - YUNUS EMRE