Kullanıcı Oyu: 0 / 5

Yıldız etkin değilYıldız etkin değilYıldız etkin değilYıldız etkin değilYıldız etkin değil
 

FISKİYE- ALİ MÜMTAZ AROLAT

Mehtap on beşindedir
Havuzdaki fıskiye,
Belki tutarım diye
Mehtabın peşindedir

Bahçenin loşluğunda
Biriken sessizliği
Pırıltılar deliyor,
Gecenin boşluğunda
Fıskiye yükseliyor.

Sonra birden vurulmuş
Gibi, renksiz durulmuş
Sulara inci inci
Düşerek can veriyor.
Fıskiyenin bu hali
Kalbe hicran veriyor.

Her sevdanın sevinci
Her sevincin hayali
Göz kırpılması kadar
Sonunda suya düşmek
Rüzgârda dağılmak var.

İLGİLİ İÇERİK

CUMHURİYET DÖNEMİ ŞİİRLERİ

DİVAN EDEBİYATI ŞİİRLERİ

HALK EDEBİYATI ŞİİRLERİ

ALİ MÜMTAZ AROLAT ŞİİRLERİ

ALİ MÜMTAZ AROLAT HAYATI ve ESERLERİ

 

Üye Girişi