Kullanıcı Oyu: 5 / 5

Yıldız etkinYıldız etkinYıldız etkinYıldız etkinYıldız etkin
 

YAPMA MASAL ÖRNEĞİ HAKAN'IN YENİ GİYSİLERİ

Bir varmış bir yokmuş, bundan nice yıllar önce yeryüzünde bir hakan varmış, giyime kuşama pek düşkünmüş. Arkasındakiler her gün yeni olsun istermiş, bu­nun için de bütün parasını kumaşa, terziye harcarmış. Askerlerine baktığı olmaz­mış; tiyatrodan, musikiden bir şeyden hoşlanmazmış; varsa yoksa giyinmek. Uy­rukları arasında bir dolaştı da arkasındaki yeni giysileri gösterdi mi, başka bir di­leği kalmazmış. Dolapları giysilerle doluymuş, her gün değil, her saat bir başka­sını kuşanırmış.

 Kalabalıkmış o hakanın başkenti; her gün yeryüzünün köşesinden bucağın­dan türlü türlü kişiler gelirmiş. Bir yere o kadar insan geldi mi, eee! İçinde soysu­zu hırsızı da bulunur. Bir gün o kente iki hırsız gelmiş, ama ne hırsız! Kendileri­nin dokumacı ustası olduklarını söylemişler: "Biz öyle kumaş dokuruz ki dünya­da eşi emsali bulunmaz... Üstüne o ne renkler, o ne çiçekler! Bizim dokuduğumuz kumaşın başka hiçbir kumaşta bulunmaz üstünlüğü daha vardır: Öyle her göze görünmez o kumaş, işlerini başaramayanlar sakalsız olanlar göremez onu!" demiş­ler.

 Hakan bunu duyunca çok sevinmiş: "İsterim ben o kumaştan, ondan kendime bir giysi yaptırdım mı, ülkemde hangi memurlar işlerini başaramıyor, onu anla­yacağım gibi, akıllıyı da akılsızdan kolayca ayırt edebilirim. İsterim ben o kumaş­tan." diye düşünmüş.

 Hemen çağırmış o iki hırsızı. Ama hırsız olduklarını ne bilsin, onları dokuma­cı ustası sanıyormuş. Kesenin ağzını açmış, işe başlamak için ne istedilerse esir­gememiş, vermiş.

 O iki düzenbaz saraya gelmişler, odalardan birine koca bir tezgâh kurmuşlar, başlamışlar harıl harıl çalışmaya. Bir uğraşma, bir hamaratlık, sorma gitsin!... Ama doğrusunu istersen bir şey dokudukları yokmuş. Boyuna ipek istiyor­lar, boyuna sırma istiyorlarmış. Gelen ipliği de, sırmayı da ceplerine indiriyor; ge­ce yanlarına kadar tezgâh başından ayrılmıyorlarmış.

 (Hakan, işin ne halde olduğunu merak ettiği için başbakanı ustaların yanma gönderir.)

 Başbakan ne yapsın? Hakan buyurmuş bir kere... Kalkmış dokuma tezgâhının kurulduğu odaya gitmiş. Bakmış ki dokumacıların ikisi de kan ter içinde hani harıl harıl çalışıyor. Ama doğrusunu söyleyelim, kumaşı görememiş.

 Görememiş, görememiş ama göremediğini söyler mi hiç? Şaşırmış şaşırmış ama şaşırdığını da belli etmemiş. Başbakan bu, söylesin belli etsin de kendini ala­ya mı aldırsın?

 İçinden: "Yoksa ben budala mıyım? Hiç sanmazdım... Budalaysam bile gizli tutmalı, herkesin ağzına düşürmemeli... Yoksa ben başbakan olmaya lâyık mı de­ğilim? Bunu da halka duyurmaya gelmez. İyisi mi susarım, kumaşı görmediğimi kimseye belli etmem!..." diye düşünmüş.

 Dokumacılardan biri: Ne buyuruyorsunuz efendimiz? Beğendiniz mi? diye sormuş, Başbakan da gözlüğünü düzeltmiş, biraz daha yaklaşmış, böyle şeyler­den çok iyi anlar bir kişi olduğunu göstermek için:

 "Eşsiz, emsalsiz bir kumaş!... Siz daha güzel olacağını söylüyordunuz ya, de­diğinizden de daha güzel olmuş. Çiçeklerin bütün çizgilerinde bir incelik var, si­zin gibi büyük ustaların elinden çıktığı belli. Ya renk uyumu, insan baktıkça hay­ran oluyor." demiş.

 Dokumacılar, gene yerlere kadar eğilip bu iltifata teşekkür etmişler. Kumaşın üstünde ne türlü çiçekler bulunduğunu, renkleri birbirine nasıl karıştırıp bu uyu­mu elde ettiklerini uzun uzun anlatmışlar.

 Başbakan, onların söylediklerinden birini bile kaçırmamış. Kaçırır mı hiç? Gi­dip hakana anlatacak!... Gitmiş, o görmeden gördüklerini ballandıra ballandıra saymış dökmüş.

 (Hakan da, bu eşsiz kumaşı yerinde incelemeğe gider. O da göremez ama gör­müş gibi davranır. Yanındakiler, hem aptal sayılmamak hem de kralın gözüne gir­mek için kumaşı övmeğe başlarlar)

 "-Eşi emsali yok, dünyada şaşılacak yedi anıt varmış derler, bu da sekizincisi" gibi sözleri arka arkaya sıralayıvermişler. Sonra, hakana, birkaç gün sonra yapı­lacak büyük törene, bu kumaştan biçilecek giysi ile gitmesini öğütlemişler.

 Dokumacılar: Ama bu kumaşı bizden başka kimse biçip dikemez, o işi biz ya­palım, demişler.

 (Tören gecesi, düzenbazlar, elbiseyi hakana getirirler.)

 İki düzenbaz, ellerinde çok değerli bir şey tutuyormuş gibi, ellerini yukarı kal­dırmışlar: " İşte ulu hakanımızın pantolonu... İşte kaftanı... Örümcek ağı gibi hafifçecik. O kadar rahat ki, insanın üstünde sanki bir şey yokmuş gibi, ağırlığını belli etmez. Yoksa ne sırma var bunun üstünde!...

 Sonra "Ulu hakanımız kerem buyursun da arkasındakileri çıkarsın, büyük ay­nanın önünde kendisine yeni giysileri giydirelim" demişler.

 Hakan soyunmuş, iki usta düzenbaz da ona sözde, önce pantolonunu sonra kaftanını giydirmişler; daha sonra da, sözde gayretle ağır bir üstlük geçirmişler. Hakan, aynanın Önünde, kıvam kıvam bir aşağı bir yukarı dolaşıyormuş... Sarayın büyükleri: "Bu ne güzel kaftan! Bu ne güzel üstlük! Ulu Hakanımıza ne kadar da yaraştı, renklerin parlaklığına göz dayanmıyor!" gibi sözlerle alkışlamışlar.

 Tören başlamış.... Hakan sokaklardan geçerken, bütün uyrukları da, kimi dışarıda, kimi pencereden hayran hayran bakıyor: "Ne güzel giysi! Yeryüzündeki bü

tün atlaslardan, bütün kadifelerden daha güzel!.. Ya eteği! Renkler de ne par­lak, birbirine ne de uymuşlar!" diyorlarmış.

 Hakanın üzerinde bir şey görmediğini şöyle dosdoğru söyleyecek kimse çık­mamış. Ne yapsınlar? Kiminin bir işi var, onu kaybetmek istemez; kimi de herke­sin kendisini budala bilmesine razı olmaz...

 Ama yolun ortasında ufacık bir çocuk varmış, o: "Aaa! Hakan çırçıplak!..." diyivermiş. Babası: "Çocuktan al haberi, derler. Tanrı söyletiyor bu yavrucağızı" de­miş ve sonra çocuğun dediğini yavaşça yanındakine söyleyivermiş... Bir söz bir kere söylendi mi artık, ağızdan ağza dolaşıverir. Arası çok geçmemiş, bütün halk: "Ulu hakan çırılçıplak dolaşıyor!" demeğe başlamış.

 Hakan da duymuş bunu, o da doğru bulmuş, doğru bulmuş ya, sesini çıkarma­mış, içinden: "Oldu bir kere!... Devlet işi bu... Ben bugünlük kendimi feda edeyim de tören bitinceye kadar böyle kalayım!" demiş. Eteğini tutan saray adamları ise, biraz daha kurulmuşlar, o var olmayan eteği biraz daha çalımla taşımışlar.

 

(Andersen, Masallar, Çeviren: Nurullah Ataç)

 

 

 İLGİLİ İÇERİK

MASAL ÖRNEKLERİ

MASAL ÖRNEĞİ-DOĞRULUK

MASAL

MASAL ÖRNEĞİ- SABIRTAŞI

MASAL ve FABL

 

 

Üye Girişi