LİSEEDEBİYAT.COM

Edebiyatcıların Yeni Adresi

  • Yazı boyutunu yükselt
  • Varsayılan yazı boyutu
  • Yazı boyutunu düşür
ANA SAYFA > ŞİİRLER > MEHMET AKİF ERSOY > ÇALIŞ DEDİKÇE

ÇALIŞ DEDİKÇE

E-posta Yazdır PDF
Kullanıcı Değerlendirmesi: / 12
ZayıfMükemmel 

 

Yâ Rabb! bizi kahretme, helak eyleme. amin

"Çalış!" dedikçe Şerîat, çalışmadın, durdun,

Onun hesâbına birçok hurâfe uydurdun!

Sonunda bir de "tevekkül" sokuşturup araya,

Zavallı dîni çevirdin onunla maskaraya!

 

 

Yer çalışsın, gök çalışsın, sen sıkılmazsan otur!

Bunların hakkında bilmem bir bahânen var mı? Dur!

Mâsivâ bir şey midir, boş durmuyor Hâlik bile

Bak tecellî eyliyor bin şe'n-i gûnâgûn ile.

Ey, bütün dünya ve mâfîhâ ayaktayken, yatan!

Leş misin, davranmıyorsun? Bâri Allah'tan utan.

Hüsrâna rızâ verme... Çalış... Azmi bırakma;

Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!

Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş...

Sesler de: "Vatan tehlikedeymiş... Batıyormuş!"

Lâkin hani, milyonları örten şu yığından,

Tek kol da "Yapışsam..." demiyor bir tarafından!

Sâhipsiz olan memleketin batması haktır;

Sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.

Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...

Uğraş ki: Telâfî edecek bunca zarar var.

Feryâd ile kurtulması me'mûl ise haykır!

Yok yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır!

"İş bitti... Sebâtın sonu yoktur!" deme; yılma.

Ey millet-i merhûme, sakın ye'se kapılma.

"Bekàyı hak tanıyan, sa'yi bir vazîfe bilir;

Çalış çalış ki bekà sa'y olursa hakkedilir.

Alınlar terlesin, derhal iner mev'ûd olan rahmet,

Nasıl hâsir kalır "tevfîki hakkettim" diyen millet?

İlâhî! Bir müeyyed, bir kerîm el yok mu, tutsun da,

Çıkarsın Şark'ı zulmetten, götürsün fecr-i maksûda?

Âlemlere, rahmetti, evet, Şer'-i mübîni,

Şehbâlini adl isteyenin yurduna gerdi.

Dünyâ neye sâhipse, onun vergisidir hep;

Medyûn ona cem'iyyeti, medyûn ona ferdi.

Medyûndur o ma'sûma bütün bir beşeriyyet...

Yâ Rab, bizi mahşerde bu ikrâr ile haşret.

Yâ Rab, o harîminde yüzen Dürr-i Yetîm'in

Tâ haşre kadar Şer'i yetîm olmasın... Âmin!

Kimse, yâ Rab, süfehâ onları imhâl etme;

Yoksa bir millet-i ma'sûmeyi pâ-mâl etme.

Yâ Rab, bizi kahretme, helâk eyleme...

- Âmin!

Tâ ibret olup kalmayalım âleme...

- Âmin!

Yetmez mi celâlinle göründüklerin artık?

Kurbân olayım, biz bu tecellîden usandık!

Bir fecr-i ümîd etmeli ferdâları te'mîn...

Göster bize yâ Rab o güzel günleri...

- Âmin!

Ferdâlara kaldıksa eğer... Nerde o ferdâ?

Hâlâ mı bu İslâm'ı ezen mâtem-i yeldâ?

Hâlâ mı bu âfâka çöken perde-i hûnîn?

Nârın yetişir... Bekliyoruz nûrunu...

- Âmin!

Müstakbel için sîne-i millette emel yok!

Bir ukde var ancak, o da: "Tevfîk-i ezel yok!"

Sensin edecek "var!" diye vicdanları tatmin.

Çok görme, İlâhî, bize bir nefhanı...

- Âmin!

Kur'ân ayak altında sürünsün mü, İlâhî?

Âyâtının üstünde yürünsün mü, İlâhî?

Haç Kâ'be'nin alnında görünsün mü, İlâhî?

Çöksün mü nihâyet yıkılıp koskoca bir din?

Çektirme, İlâhî, bu kadar zilleti...

- Âmin!

Yâ İlâhî bize tevfîkini gönder...

- Âmin!

Doğru yol hangisidir, millete göster...

- Âmin!

Rûh-i İslâm'ı şedâid sıkıyor, öldürecek.

Zulmü te'dîb ise maksûd-i mehîbin, gerçek,

Nâra yansın mı berâber bu kadar mazlûmîn?

Bî-günâhız çoğumuz... Yakma İlâhî!

- Âmin!

Boğuyor âlem-i İslâm'ı bir azgın fitne,

Kıt'alar kaynayarak gitti o girdâb içine!

Mahvolan âileler bir sürü ma'sûmundur,

Kalan âvârelerin hâli de ma'lûmundur.

Nasıl olmaz ki? Tezelzül veriyor Arş'a enîn!

Dinsin artık bu hazin velvele yâ Rab!

- Âmin!

Müslüman mülkünü her yerde felâket vurdu...

Bir bu toprak kalıyor dînimizin son yurdu!

Bu da çiğnendi mi, çiğnendi demek Şer'-i mübîn;

Hâk-sâr eyleme yâ Rab, onu olsun...

- Âmin!

Ve'l-hamdu li'l-lâhi Rabbi'l-âlemîn...

Mehmed Akif ERSOY

 

 
ANA SAYFA > ŞİİRLER > MEHMET AKİF ERSOY > ÇALIŞ DEDİKÇE