Kullanıcı Oyu: 5 / 5

Yıldız etkinYıldız etkinYıldız etkinYıldız etkinYıldız etkin
 

MURABBA

Divan şiirinde örnekleri görülen ve dörder mısralık bendlerden oluşan bir nazım biçimi. Kafiye düzeni genellikle şöyledir: aaaa bbba ccca ... Bend sayısı 4 ilâ 7 arasında değişir. Murabba, dinî, ahlakî konuların anlatımının yanı sıra, övgü, manzum mektup, mersiye vb. türlerin ifadesinde de sıkça başvurulan bir na­zım biçimidir. Bazı şekilsel özellikleri itibariyle muhammese benzer. Murabbalar da, bendlerindeki son mısralarının tekrarlanıp tekrarlanmamasına göre mütekerrir veya müzdevic diye nitelenir.

TURHAN KARATAŞ, ANSİKLOPEDİK EDEBİYAT TERİMLERİ SÖZLÜĞÜ,

AKÇAĞ YAYINLARI, ANKARA 2004, S.328

 

MURABBA

 

Gül yüzünde göreli zülf-i semen-sây gönül

Kara sevdaya yiler bî-ser ü bî-pây gönül

Dimedüm mi sana dolaşma ana hay gönül

Vay gönül vay gönül vay gönül ey vay gönül

 

Bizi hâk itdi hevâ yolına sevdâ nidelüm

Pây-mâl eyledi bu zülf-i semen-sâ nidelüm

Kul idinmezdi güzeller bizi illâ n’idelüm

Vay gönül vay gönül vay gönül ey vay gönül

 

Felekün nûş iderem nîşini sâğarlar ile

Doğradı hâr-ı cefâ bağrumı hançerler ile

Baş koşam dimez idüm ben dahi dil-berler ile

Vay gönül vay gönül vay gönül ey vay gönül

 

Yarun itden çog uyar ardına ağyâr diriğ

Bize yâr olmadı ol şuh-ı sitem-gâr diriğ

Kıldı bir dil-ber-i hercâîyi dil-dâr diriğ

Vay gönül vay gönül vay gönül ey vay gönül

 

Ben dimezdüm ki hevâ yolına ser-bâz gelem

Ney-i ışkunla gamun çengine dem-sâz gelem

Dir idüm ışk kopuzun uşadam vâz gelem

Vay gönül vay gönül vay gönül ey vay gönül

 

Dil dilerken yüzinin vaslını cândan dahi yiğ

Bir demin görür iken iki cihândan dahi yiğ

Akdı bir serve dahi âb-ı revândan dahi yiğ

Vay gönül vay gönül vay gönül ey vay gönül

 

Ahmedem kim okınur nâmum ile nâme-i ışk

Germdür sözlerümün sûzile hengâme-i ışk

Dil elinden biçilübdür boyuma câme-i ışk

Vay gönül vay gönül vay gönül ey vay gönül

 

AHMED PAŞA

 

MURABBA

 

Nedendir bilsem ey bülbül figânın

Açarsın ellere râz-ı nihânın

Niçin hâr-ı belâdır âşiyânın

Vefâ-dâr olmadı mı gül-sitânın

 

Dem-â-dem ney gibi efgân edersin

Diken zahmıyla bağrın kan edersin 

Dilinle sırrını destân edersin

Sana yâr olmadı mı dil-sitânın

 

Tenin hâkister etti nâr-ı âhın

Dükenmez dâhı âh-ı subh-gâhın “

Oluptur keşf-i râz etmek günâhın

Anınçin hâr-ı mihnettir mekânın

 

Var öğren aşk işin pervaneden sen

Ki olmuş ana âteş sahn-ı gülşen 

Nedir bu girye vü feryâd u şiven

Kokarken güllerini bûsitânın

 

Visâl-i nev-bahâra olma hurrem

Dolu hâr-ı cefadır bâğ-ı âlem “em” tam uyak 

Yürü Aşkî gibi eyle dem-â-dem

Duâ-yı devletin şâh-ı cihânın

 

AŞKİ

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR:

DİVAN EDEBİYATI GENEL ÖZELLİKLERİ

DİVAN EDEBİYATI NAZIM ŞEKİLLERİ

DİVAN EDEBİYATI

TÜRK EDEBİYATI GENEL ÖZET

Üye Girişi